Monthly Archives: กรกฎาคม 2007

เป็นอีกหนึ่งไอเดียที่ได้มานานแล้ว.. แต่เพิ่งจะลงมือเขียนให้เสร็จซะที..อ่านอ่านกันนะคะ   ท้องฟ้ายังอยู่ที่เก่า.. โดย..ลูกชิ้นกบ     " คนเราไม่อาจมองเห็นฟ้าได้เต็มฟ้า..หากไม่ได้เงยหน้ามองขึ้นไปข้างบน.."     ท้องฟ้าเป็นสิ่งง่ายๆที่คนเราพูดถึงกันตลอดเวลาแต่ได้ลองคิดกันบ้างมั๊ยว่า วันนี้คุณได้เงยหน้าขึ้นไปมองมันบ้างหรือยัง   ไม่นับเวลาหน้าฝน..ที่ฟ้ามันมืดครื้มจนทำให้คุณได้มองเห็นมันซักทีบางทีตอนนั้นฟ้าเองฟ้าอาจโกรธคุณอยู่..ที่ไม่เคยเหลียวมองกันซักครั้งก็เป็นได้   พูดถึงเรื่องของท้องฟ้า..บอกตามตรงฉันเองก็เพิ่งได้นั่งคุยกับท้องฟ้านานๆก็ตอนที่ต้องนั่งเรือด่วนมาเรียนที่ท่าพระจันทร์ตอนเรียนปีสามนี่เองเลยทำให้ได้รู้ว่า..การนั่งรถเมล์..และรถตู้..ทำให้ท้องฟ้าของฉันแคบลงไปฉันเห็นท้องฟ้าได้เฉพาะช่วงที่เป็นช่องว่างระหว่างตึก หรือไม่ก็เห็นได้ในแนวระนาบกับรถไปก็เท่านั้น..   ความจริงแล้วท้องฟ้ามันไม่ได้แคบลงหรือหายไปไหน..บางทีอาจเพียงเพราะเราใส่ใจที่เงยหน้าขึ้นมองน้อยลงไปกว่าเดิมก็ได้..   ท้องฟ้ายังคงรออยู่ที่เก่า คอยให้เราแหงนหน้าขึ้นไปสบตาและรับเอาสิ่งที่ท้องฟ้าจะกระซิบบอก..ว่าแท้ที่จริงแล้ว..มนุษย์เรามันเล็กกะจิริดเพียงใด..   หลายครั้งที่เวลาคนเรามีเรื่องทุกข์ใจอะไรการนั่งมองดูท้องฟ้ามักจะเป็นกิจกรรมที่พบได้อยู่บ่อยๆ..บางคนนั่งส่งสายตาไปหาท้องฟ้า แล้วเหม่อไปจนไกลแสนไกล..เพราะเค้าคิดว่า..ท้องฟ้านั้นกว้างใหญ่จนเดินทางไปได้ไกลสุดขอบโลก..สุดทางของความทุกข์ได้นั่นเอง   แต่ฉันเองนั้นคิดว่า..ความคิดอย่างนั้น..มันไม่ได้ถูกต้องซะทีเดียว..ความกว้างใหญ่ของท้องฟ้า..ไม่ได้มีไว้เพื่อใส่ความทุกข์ใจของใครหรอก..แต่มันมีไว้เพื่อให้ตระหนัก..ว่าเราควรหยุดพัก..กับปัญหาเล็กๆของเราซะบ้าง   บางปัญหาที่เราคิดว่าหนักหนา..เทียบกับท้องฟ้า..มันก็คงกลายเป็นอะไรที่เล็กน้อย..ท้องฟ้าผืนนี้ต้องคอยให้กำลังใจใครๆมากมาย..ยิ่งถ้าเรามัวแต่ใส่ใจกับเรื่องอะไรที่มันร้ายๆ..เราก็คงกลายเป็นภาระให้คุณท้องฟ้าเข้าไปอีก     คนคนนี้เลยอยากจะลองให้ทุกคน..ลองมองดูฟ้า..แล้วส่งสายตายิ้มแย้มแกมสดใสเป็นกำลังใจให้ใครต่อใครอีกหลายคนที่ตอนนี้อาจจะกำลังจ้องมองดูฟ้าหม่นๆ..แล้วท้อแท้ต่อโชคชะตาของตนอยู่ก็ได้..   ท้องฟ้าที่ยังคอยอยู่ที่เก่า..อาจเหมือนเงาของใครคนหนึ่ง..ซึ่งแฝงเร้นอยู่ในมุมเงียบๆคอยส่งกำลังใจเล็กๆให้คนอีกคน เดินฝ่าวันหม่นๆไปได้ซักที กำลังใจเล็กๆนั้น..บางทีไม่อาจทำให้คนคนนั้นได้รับรู้..แต่ที่แน่นอนอยู่..มันทำให้ได้สัมผัสถึงความรักที่อยากจะส่งต่อ..ส่งต่อไปให้ใครต่อใครมีความสุข..     ให้ทั่วทุกคนที่อยู่ใต้ฟ้าผืนเดียวกัน..ได้ยิ้มรับ..กับความอบอุ่นของการมีชีวิต..ที่ไม่ยึดติดอยู่แต่เรื่องทุกข์ใจ..ของเราเอง..  … Continue reading →

(พี่จ๋าเป็นคนคิดหัวข้อนะ..เค้าเปล่าน้า…เอิ้กๆๆ)   Blog นี้..สีชมพู..โดย..ลูกชิ้นกบ   ถ้าพูดถึง..สีชมพู..คุณนึกถึงอะไร..สำหรับฉันแล้ว..มีสามอย่างที่นึกออก..   อย่างแรก..สีชมพู..คือเด็กผู้หญิง..   ฉันว่าเราทุกคน ถูกฝังหัวกับการนำสีมาผูกโยงกับเรื่องเพศ..คิดง่ายๆ ลองไปเดินซื้อเสื้อผ้าในแผนกเด็กอ่อน..จะดูกี่ชอป กี่แบรนด์ก็ตามแต่..ชุดเด็กอ่อน มันก็มีอยู่แค่ 2 สีเท่านั้น.. สีฟ้า..กับสีชมพู.. แล้วคุณผู้ใหญ่ทั้งหลายก็ได้ตัดสินแล้ว..ให้เด็กผู้ชาย..ต้องคู่เสื้อผ้าสีฟ้าและเด็กผู้หญิง..ต้องคู่กับสีชมพู   และคำตัดสินนั้น..ก็ได้กำหนดให้เด็กน้อยผู้ชายไม่ประสีประสาคนนึง..ต้องทนอยู่กับคอลเลคชั่นชุดสีฟ้าตั้งแต่หัวจรดเท้าเพราะร้อยทั้งร้อย คงไม่มีพ่อแม่ หรือผู้ใหญ่คนไหน ให้ลูกชายไปใส่ชุดสีชมพูหรอก..เพราะมันเป็นของผู้หญิง..เดี๋ยวก็หาว่าเป็นกระเทยหรอกทั้งที่ไอ้เด็กคนนี้มันยังไม่รู้เลยว่าคำว่ากระเทยมันหมายถึงอะไร..   ไม่แน่นะ..ความจริงเด็กผู้ชายคนนั้นอาจจะชอบสีชมพูอยู่ก็ได้..ใครจะรู้..   แค่ชุดเด็กอ่อนยังไม่พอ..ลองมองข้ามวัยมาอีกเล็กน้อย..   ขบวนการห้าสี..อะไรต่อมิอะไรเรนเจอร์ทั้งหลาย..ไดเรนเจอร์..จูเรนเจอร์..เบกะเรนเจอร์..แทบทุกครั้งต้องมีตัวสีชมพู..และมันก็ต้องเป็นผู้หญิง..มันจะเป็นยังไงนะ ถ้าหากวันนึงตัวสีชมพูตัวนี้ถอดหน้ากากออกมาเป็นผู้ชาย..เรตติ้งจะหายไปเลยหรือเปล่า..อันนี้ก็น่าคิด..   อย่างที่สอง..สีชมพู..คือสตรอเบอรี่   เชื่อมั๊ยว่าตอนเด็กๆ ฉันคิดว่าสตรอเบอรี่มีสีชมพู..หมายถึงตัวผลมันเลยน่ะ..จนมาวันนึงได้มาเห็นลูกสตรอเบอรี่จริงๆ เลยเพิ่งรู้ว่า "..อ้าว มันสีแดงหรอกหรอ.." อาจจะเป็นเพราะว่าพอเอาสีแดงมาผสมกับอันนู้นอันนี้แล้วสีมันคงจะอ่อนลงละมั้งแต่ฉันก็ยังฝังใจเสมอมาว่า..สีชมพู..คือสตรอเบอรี่   … Continue reading →