Blog นี้..สีชมพู..

(พี่จ๋าเป็นคนคิดหัวข้อนะ..เค้าเปล่าน้า…เอิ้กๆๆ)

 

Blog นี้..สีชมพู..
โดย..ลูกชิ้นกบ

 

ถ้าพูดถึง..สีชมพู..คุณนึกถึงอะไร..
สำหรับฉันแล้ว..มีสามอย่างที่นึกออก..

 

อย่างแรก..สีชมพู..คือเด็กผู้หญิง..

 

ฉันว่าเราทุกคน ถูกฝังหัวกับการนำสีมาผูกโยงกับเรื่องเพศ..
คิดง่ายๆ ลองไปเดินซื้อเสื้อผ้าในแผนกเด็กอ่อน..
จะดูกี่ชอป กี่แบรนด์ก็ตามแต่..ชุดเด็กอ่อน มันก็มีอยู่แค่ 2 สีเท่านั้น..

สีฟ้า..กับสีชมพู..

แล้วคุณผู้ใหญ่ทั้งหลายก็ได้ตัดสินแล้ว..
ให้เด็กผู้ชาย..ต้องคู่เสื้อผ้าสีฟ้า
และเด็กผู้หญิง..ต้องคู่กับสีชมพู

 

และคำตัดสินนั้น..
ก็ได้กำหนดให้เด็กน้อยผู้ชายไม่ประสีประสาคนนึง..ต้องทนอยู่กับคอลเลคชั่นชุดสีฟ้าตั้งแต่หัวจรดเท้า
เพราะร้อยทั้งร้อย คงไม่มีพ่อแม่ หรือผู้ใหญ่คนไหน
ให้ลูกชายไปใส่ชุดสีชมพูหรอก..เพราะมันเป็นของผู้หญิง..เดี๋ยวก็หาว่าเป็นกระเทยหรอก
ทั้งที่ไอ้เด็กคนนี้มันยังไม่รู้เลยว่าคำว่ากระเทยมันหมายถึงอะไร..

 

ไม่แน่นะ..ความจริงเด็กผู้ชายคนนั้นอาจจะชอบสีชมพูอยู่ก็ได้..ใครจะรู้..

 

แค่ชุดเด็กอ่อนยังไม่พอ..
ลองมองข้ามวัยมาอีกเล็กน้อย..

 

ขบวนการห้าสี..อะไรต่อมิอะไรเรนเจอร์ทั้งหลาย..
ไดเรนเจอร์..จูเรนเจอร์..เบกะเรนเจอร์..
แทบทุกครั้งต้องมีตัวสีชมพู..และมันก็ต้องเป็นผู้หญิง..
มันจะเป็นยังไงนะ ถ้าหากวันนึงตัวสีชมพูตัวนี้ถอดหน้ากากออกมาเป็นผู้ชาย..
เรตติ้งจะหายไปเลยหรือเปล่า..อันนี้ก็น่าคิด..

 

อย่างที่สอง..สีชมพู..คือสตรอเบอรี่

 

เชื่อมั๊ยว่าตอนเด็กๆ ฉันคิดว่าสตรอเบอรี่มีสีชมพู..
หมายถึงตัวผลมันเลยน่ะ..
จนมาวันนึงได้มาเห็นลูกสตรอเบอรี่จริงๆ เลยเพิ่งรู้ว่า

"..อ้าว มันสีแดงหรอกหรอ.."

อาจจะเป็นเพราะว่าพอเอาสีแดงมาผสมกับอันนู้นอันนี้แล้วสีมันคงจะอ่อนลงละมั้ง
แต่ฉันก็ยังฝังใจเสมอมาว่า..สีชมพู..คือสตรอเบอรี่

 

ตัวอย่างง่ายๆ..
ขนมกินเล่นทุกยี่ห้อ..ถ้ามีรสชอคโกแลตกับสตรอเบอรี่..
แล้วมีพรีเซนเตอร์ 2 คนเป็นผู้ชายกับเด็กผู้หญิง..
คงจะเดาออกกันแล้วว่าใครจะได้เป็นพรีเซนเตอร์รสไหน..-_-"

 

อาจเป็นเพราะความหอมหวาน
และคาแรคเตอร์ความเป็นผู้หญิงชองสีชมพู
ทำให้ความเป็นผู้หญิง..ถูกครอบงำด้วยสีสีนี้..

 

ผู้หญิงส่วนมาก..จึงมักชอบใช้ของสีชมพู
เสื้อสีชมพู รองเท้าสีชมพู กระเป๋าสีชมพู นาฬิกาสีชมพู .. ถ้ามันมี ก็เลือกสีนี้ก่อนล่ะ..

จนกว่าวัยและประสบการณ์จะทำให้สมองของสาวน้อยค้นพบว่า..
"ในโลกนี้ยังมีสีอื่นอาศัยอยู่ด้วย"

เมื่อนั้นแหละ..ถึงจะเริ่มใช้ของสีอื่นไปได้บ้าง….

 

อย่างสุดท้าย..สีชมพู..คือความรักอันหวานชื่น

 

ต้องรักหวานปานมดขึ้น
ต้องรักกันจนแทบจะกลืนกินกันได้
ต้องรักกันเกินจะทานทนไหว
นั่นแหละ..เมื่อนั้นแหละ..ตาของเราก็จะมองเห็นเป็นสีชมพู

 

ทำไมเวลารักกัน..โลกทั้งใบจะกลายเป็นสีเขียวไม่ได้หรือไง
ดีออก..ดูอนุรักษ์โลกดีจะตาย
หรือรักกันแล้ว..โลกกลายเป็นสีเหลือง..อร่ามมม..ก็ไม่เห็นจะเป็นอะไรเลย

 

แล้วพอเวลาไม่ได้..รักกัน..แล้ว..มันทำไมต้องเปลี่ยนสีด้วยล่ะ
จากชมพู..เป็นดำ..เป็นเทา..
ทั้งๆที่มันก็ยังคือ..รัก..เพียงแค่คำว่า..กัน..มันหายไปเท่านั้นเอง..

 

สุดท้ายจึงได้เรียนรู้จากสีชมพูว่า..
สีชมพูเป็นตัวแทนของความอ่อนโยน อ่อนหวาน ละมุนละไม ความเป็นผู้หญิง และความรักที่แสนหวาน..

ซึ่งแท้ที่จริงไม่ใช่เรื่องผิด..

ที่เราทุกคนถูกสั่งสอนมาให้รู้สึกกับสีสีนี้ด้วยความรู้สึกที่เป็น pattern เดียวกันไปทั้งโลก
เพราะสีสีนี้..มันก็ให้ความรู้สึกอย่างนั้นจริงๆ

 

 

ฉันเอง..ก็ถูกฝังหัวว่าสีสตรอเบอรี่นี้มันช่างหอมหวาน..
ทุกครั้งที่ได้มองนานๆ..ก็เผลอได้กลิ่นของมันเข้าเสมอ
ไม่ได้อุปทานหรอกนะ..ลองมองอะไรซักอย่างที่เป็นสีชมพูสิ..
ซักพัก..คุณจะกลิ่นของมันเอง..