ท้องฟ้ายังอยู่ที่เก่า..

เป็นอีกหนึ่งไอเดียที่ได้มานานแล้ว..

แต่เพิ่งจะลงมือเขียนให้เสร็จซะที..อ่านอ่านกันนะคะ

 

ท้องฟ้ายังอยู่ที่เก่า..

โดย..ลูกชิ้นกบ

 

 

" คนเราไม่อาจมองเห็นฟ้าได้เต็มฟ้า..หากไม่ได้เงยหน้ามองขึ้นไปข้างบน.."

 

 

ท้องฟ้าเป็นสิ่งง่ายๆที่คนเราพูดถึงกันตลอดเวลา
แต่ได้ลองคิดกันบ้างมั๊ยว่า วันนี้คุณได้เงยหน้าขึ้นไปมองมันบ้างหรือยัง

 

ไม่นับเวลาหน้าฝน..ที่ฟ้ามันมืดครื้มจนทำให้คุณได้มองเห็นมันซักที
บางทีตอนนั้นฟ้าเองฟ้าอาจโกรธคุณอยู่..ที่ไม่เคยเหลียวมองกันซักครั้งก็เป็นได้

 

พูดถึงเรื่องของท้องฟ้า..บอกตามตรงฉันเองก็เพิ่งได้นั่งคุยกับท้องฟ้านานๆ
ก็ตอนที่ต้องนั่งเรือด่วนมาเรียนที่ท่าพระจันทร์ตอนเรียนปีสามนี่เอง
เลยทำให้ได้รู้ว่า..การนั่งรถเมล์..และรถตู้..ทำให้ท้องฟ้าของฉันแคบลงไป
ฉันเห็นท้องฟ้าได้เฉพาะช่วงที่เป็นช่องว่างระหว่างตึก หรือไม่ก็เห็นได้ในแนวระนาบกับรถไปก็เท่านั้น..

 

ความจริงแล้วท้องฟ้ามันไม่ได้แคบลงหรือหายไปไหน..
บางทีอาจเพียงเพราะเราใส่ใจที่เงยหน้าขึ้นมองน้อยลงไปกว่าเดิมก็ได้..

 

ท้องฟ้ายังคงรออยู่ที่เก่า คอยให้เราแหงนหน้าขึ้นไปสบตา
และรับเอาสิ่งที่ท้องฟ้าจะกระซิบบอก..
ว่าแท้ที่จริงแล้ว..มนุษย์เรามันเล็กกะจิริดเพียงใด..

 

หลายครั้งที่เวลาคนเรามีเรื่องทุกข์ใจอะไร
การนั่งมองดูท้องฟ้ามักจะเป็นกิจกรรมที่พบได้อยู่บ่อยๆ..
บางคนนั่งส่งสายตาไปหาท้องฟ้า แล้วเหม่อไปจนไกลแสนไกล..
เพราะเค้าคิดว่า..ท้องฟ้านั้นกว้างใหญ่จนเดินทางไปได้ไกลสุดขอบโลก..สุดทางของความทุกข์ได้นั่นเอง

 

แต่ฉันเองนั้นคิดว่า..ความคิดอย่างนั้น..มันไม่ได้ถูกต้องซะทีเดียว..
ความกว้างใหญ่ของท้องฟ้า..ไม่ได้มีไว้เพื่อใส่ความทุกข์ใจของใครหรอก..
แต่มันมีไว้เพื่อให้ตระหนัก..ว่าเราควรหยุดพัก..กับปัญหาเล็กๆของเราซะบ้าง

 

บางปัญหาที่เราคิดว่าหนักหนา..
เทียบกับท้องฟ้า..มันก็คงกลายเป็นอะไรที่เล็กน้อย..
ท้องฟ้าผืนนี้ต้องคอยให้กำลังใจใครๆมากมาย..
ยิ่งถ้าเรามัวแต่ใส่ใจกับเรื่องอะไรที่มันร้ายๆ..เราก็คงกลายเป็นภาระให้คุณท้องฟ้าเข้าไปอีก

 

 

คนคนนี้เลยอยากจะลองให้ทุกคน..
ลองมองดูฟ้า..แล้วส่งสายตายิ้มแย้มแกมสดใส
เป็นกำลังใจให้ใครต่อใครอีกหลายคน
ที่ตอนนี้อาจจะกำลังจ้องมองดูฟ้าหม่นๆ..แล้วท้อแท้ต่อโชคชะตาของตนอยู่ก็ได้..

 

ท้องฟ้าที่ยังคอยอยู่ที่เก่า..
อาจเหมือนเงาของใครคนหนึ่ง..ซึ่งแฝงเร้นอยู่ในมุมเงียบๆ
คอยส่งกำลังใจเล็กๆให้คนอีกคน เดินฝ่าวันหม่นๆไปได้ซักที

กำลังใจเล็กๆนั้น..บางทีไม่อาจทำให้คนคนนั้นได้รับรู้..
แต่ที่แน่นอนอยู่..มันทำให้ได้สัมผัสถึงความรักที่อยากจะส่งต่อ..
ส่งต่อไปให้ใครต่อใครมีความสุข..

 

 

ให้ทั่วทุกคนที่อยู่ใต้ฟ้าผืนเดียวกัน..
ได้ยิ้มรับ..กับความอบอุ่นของการมีชีวิต..ที่ไม่ยึดติดอยู่แต่เรื่องทุกข์ใจ..ของเราเอง..