Category Archives: Hobbies

…ค้นพบ… โดย….ลูกชิ้นกบ   เมื่อเดินทางในเส้นทางความรักได้ซักระยะ….   ฉันได้ค้นพบ…ว่ารักที่ยิ่งใหญ่ไม่ใช่การเสียสละเสมอไปเพราะฉันได้เห็น…ว่าการเสียสละในบางครั้งทำให้คนที่เรารักกลับยิ่งเป็นทุกข์ใจ   ฉันได้ค้นพบ…ว่ารักที่ผิดหวังไม่ได้สร้างแต่น้ำตาเสมอไปเพราะฉันได้เห็น…ว่าการมองคนที่รักมีความสุขกับคนอื่นก็สร้างความสุขกับเราได้เช่นกัน    ฉันได้ค้นพบ…ว่าการรักใครซักคนข้างเดียวไม่ได้เป็นการทำร้ายตัวเองเพราะฉันได้เห็น…ว่าฉันเปลี่ยนแปลงตัวเองทีละนิดในทางที่ดีขึ้น มองโลกสดใสขึ้น และพร้อมจะทำให้ใครอีกคนมากขึ้น   ฉันได้ค้นพบ…ว่าการตัดใจไม่จำเป็นจะต้องใช้ ถ้าเรารักเค้าจริงๆเพราะฉันได้เห็น…ว่าคุณค่าของมิตรภาพอาจมีค่ามากมายกว่าความรักในวันที่เคยรักกันก็ได้       และเมื่อได้คุยกับคนคนหนึ่ง….   ฉันได้ค้นพบ…ว่าเรื่องเล็กๆน้อยๆบางเรื่องมันอาจมีค่ามากมายกับคนบางคน เพราะฉันได้เห็น…ว่าการที่เราสนใจในรายละเอียดเล็กน้อยนั้น ทำให้เพื่อนเรามีความสุขมากเป็นพิเศษ   ฉันได้ค้นพบ…ว่าคนที่ร่าเริงมักจะเก็บอารมณ์ทุกข์ใจไว้เยอะแยะ เพราะฉันได้เห็น…ว่าเมื่อคุยกับเค้า ดูเค้าจะคิดมากและเป็นกังวลในเรื่องมากมาย       และเมื่อได้คุยกับอีกคน…   ฉันได้ค้นพบ…ว่าความรักที่-ใช่-ในวันเก่าอาจจะ-ไม่ใช่-ในวันนี้ เพราะฉันได้เห็น…ว่าเวลาที่ผ่านไป ก็ได้พิสูจน์การเป็นอะไร-ใช่-ของหัวใจได้เป็นอย่างดี   ฉันได้ค้นพบ…ว่าคงจะรู้สึกดีถ้าคนรักกันแล้วเลิกกันจะกลับเป็นเพื่อนกันได้อีก เพราะฉันได้เห็น…ว่าเพื่อน..บางครั้งอาจคุยกันได้มากกว่า..แฟน   ฉันได้ค้นพบ…ว่าคนบอกเลิกอาจจะรู้สึกเจ็บกว่าคนถูกบอกเลิกได้ … Continue reading →

..ระยะทาง โดย…ลูกชิ้นกบ   มีใครบางคนบอกว่ายิ่งห่างไกลกัน..เรายิ่งห่างเหินกัน   ระยะทาง….เป็นปริมาณสเกลาร์ ไม่สนใจเรื่องทิศทาง นับจากจุดเริ่มต้นไปยังจุดสุดท้ายได้เท่าไหร่ ก็คือระยะทางทั้งหมด   ระยะทางของฉัน ฉันเดินทางได้มาไกลได้ซักระยะนึงแล้ว ระหว่างทางฉันได้พบกับสิ่งดีดีมากมาย และแน่นอน สิ่งเลวร้ายมากมายเช่นกัน   แต่ระหว่างทางที่เดินมาทั้งหมด มันทำให้ฉันได้ค้นพบ ว่าผู้คนมากมายที่ฉันเคยพบเจอ..มานานแสนนาน กลับทำให้ฉันอบอุ่นใจอย่างประหลาดเมื่อได้หวนคิดถึงพวกเค้า..     "ระยะทางไม่ได้สร้างความห่างเหินหรอก แต่มันได้เพิ่มค่าของความทรงจำให้ยังงดงามอยู่ในใจต่างหาก.."

อืมมม..เติมไฟในชีวิตงั้นเหรอ แล้วอะไรที่เค้าเรียกว่าไปในชีวิตกันล่ะ แรงใจผลักดันจะทำสิ่งใดซักสิ่ง…แรงใจให้ผ่านพ้นวันเวลาไปอย่างมีความสุข…แรงใจที่ก้าวผ่านคืนวันที่เหงาและโดดเดี่ยว..คืนวันที่คุณบอกว่าคุณหมดไฟแล้ว…แรงใจที่จะหาสิ่งยึดเหนี่ยวใหม่ๆให้ชีวิต สรุป…ที่เราคิดได้ ไฟของชีวิต คือ …แรงใจ… เมื่อรู้ว่าไฟในชีวิตเราคือแรงใจ  งั้นมาหา"ต้นกำเนิดแห่งแรงใจ"กัน ลองมาค้นใจของตัวคุณเองดู…หาคำตอบซักอย่างให้กับตัวเองว่าตอนนี้คุณเป็นอะไร                  สุข…                              เศร้า…                                            เหงา…                                                            ท้อ…                                                                        ไม่รู้สิ… ถ้าคำตอบออกมาเป็นไม่รู้สิท่าทางจะต้องคุยกันยาว…เพราะอะไรน่ะหรอ ก็เพราะตอนนี้คุณยังไม่รู้เลยว่าคุณเองรู้สึกกับตัวเองยังไง แล้วคุณจะเดินต่อไปยังไงล่ะ จะให้กำลังใจตัวเองยังไง ไม่เอาๆๆ คิดดีๆ เอางี้ก็ได้ วันวันนึงคุณจมอยู่กับความรู้สึกไหนมากที่สุด……   สุข…ถ้าเป็นอันนี้ก็อยากบอกว่า ใช่ว่าสุขจะดีเสมอไป บางทีการมีความสุข อาจจะทำให้ชีวิตเราขาดสีสันไปก็ได้ ไปหาเรื่องมาใส่ตัวเราซะบ้าง ไม่ใช่ไปหาเรื่องแบบเค้ามารุมกระทืบนะ แบบว่าหาเรื่องอะไรที่เราต้องแบกรับภาระ ให้เรามีอะไรซักอย่างที่ต้องรับผิดชอบ เอาแบบที่ท้าทายๆนะ เราว่าวิธีนี้อาจจะเป็นอีกวิธีที่คุณได้พิสูจน์ตัวเองไปด้วย   เศร้า…ความเศร้าไม่ใช่เพื่อนที่โหดร้ายหรอกนะ จะบอกให้รู้ ลองเรียนรู้ที่จะหาสิ่งดีดีจากความเศร้าสิ … Continue reading →

ตอนนี้กะลังอัพเพลงใส่ในสเปซ….นานโคตรเรย T_T   งั้นมาอัพบล๊อกดีก่า..หุหุ   อืมมมมม…พูดเรื่องไรดีวะ เอางี้ดีก่า…สร้างกระแสต่อปายยย 5555+     การแอบรัก…เป็นอารายที่มีความสุขดี รักเค้า เค้าไม่รู้ ปิดบังกันไปเรื่อยๆ 555+ แต่บางทีก็เหนื่อย…ท้อใจ กับความรักที่เป็นไปไม่ได้ กับรักที่อยู่แค่ในฝัน   รู้รึป่าว..ความรักของฉันและเธอเหมือนการแข่งวิ่งนะ รู้มั๊ย ฉันเริ่มรักเธอ พร้อมๆกับที่เธอเริ่มรักเค้า เราสตาร์ทหัวใจและความหวังไปพร้อมๆกัน…….. เราวิ่งคู่คี่ สูสีกันมาตลอด เธอล้ม..ฉันฉุด ฉันเหนื่อย..เธอให้กำลังใจ วันนี้เธอออกวิ่งแซงหน้า ความรักของเธอ กล้าแข็งและมีความหวัง ส่วนฉันเริ่มอ่อนกำลัง เพราะความหวังของฉันคือเธอ… เธอกำลังวิ่งห่างจากฉันไป..เธอวิ่งไหวเพราะมีเค้าในใจเสมอ ฉันคนนี้คงกำลังจะไม่มีเธอ อาจต้องถอนตัวจากลู่วิ่งนี้ไป……. แต่วันนี้ฉันยังคงวิ่งอยู่ วิ่งตามหลังเธอห่างๆนะรู้ไว้ วันไหนเห็นเธอล้ม วันไหนเธอหมดแรงไป … Continue reading →

ง่า…พี่น้องงงง   มาช่วยเม้นเรื่องรูปคุณหมีหน่อยดิ   เราจาเอาไปทำสมุดโต๊ะ รึอารายประมานนั้น มันจะขายได้ป่ะวะ T_T

ทุกวันนี้คำถามที่เราเจอบ่อยที่สุด   "แพรชอบใครอ่ะ?"   555+ กระแสแรงจิงๆช่วงนี้ ถามไอ้รัตน์ว่าทำไมถึงถามกันนัก มันบอกว่า "ก็แกอ่ะ ตอบเมล์น่าสงสัย.." อืมมม สงสัยจะจิงเพราะมีเมล์นึงถามว่ารักคืออะไร? เราบอกว่า ..การที่เริ่มต้นด้วยความรู้สึกดี ชื่นชม อยากทำให้เค้ามีความสุข แม้ว่าตัวเองจะทุกข์รึป่าวก็ไม่สำคัญ แค่เห็นเค้ายิ้ม ไม่ต้องการเป็นเจ้าของ ไม่ต้องการเปลี่ยนแปลงเค้า เพียงมีความสุขเมื่อเดินผ่าน หรืออยู่ใกล้ๆ.. แล้วมันก็ถามต่อว่าแอบชอบใครมั่งป่ะ? เราตอบไปว่า "ไม่บอก" แทนที่จะตอบ "ไม่มี" 5555+ ไม่น่าเลยเรา T_T สงสัยคงต้องปล่อยให้เป็นข่าวลือกันต่อไป 555+ ส่วนใครที่รู้แล้ว อิอิ เหยียบไว้น้าเว่ย ให้บอกแค่ปีใหม่อีกคนเดียวพอ       นี่ๆๆ … Continue reading →

ไอ้พิ๊งไม่ให้เม้นก็มาเม้นใน space ตัวเองก็ได้ฟระ!!   รู้ตัวป่าวว่าเขียน entry ได้เยอะแยะมากมายเหลือล้น แถมถ้อยคำกินใจเหลือดี อ่านแล้วคนคนนี้ชอบมันเหลือเกิน   มุมมองดีดี ที่น่าสนใจ   สงสัยจะรักจริงนะเนี่ยถึงเขียนได้ขนาดนี้… ^_^   ว่างๆก็ไปเขียนหนังสือขายกะพี่นุ้ยดิ คนละครึ่งเล่ม   แต่ขายได้แล้วต้องเอารายได้เข้าโต๊ะนะ  หุ..หุ